Text Box: pause4paws

Here we post topics of interest regarding our animal friends, people who love them, and those who...don’t…
Ζωόφιλοι και μη, κάντε κλικ εδώ: Vion and Frederique

© copyright 2010 www.vandf.gr all rights reserved

© copyright 2010 www.vandf.gr all rights reserved

Help the Strays


We have all been touched by some sweet homeless little face earnestly seeking tenderness or a smile from the heart. They understand our love and feel it even if we don’t touch them out of fear of catching some microbe. We must understand that we the “clean” people have brought them into this condition. Some “outstanding” members of society in an outburst of “civilization” threw them into a garbage bin or street, indifferent about their fate. They were no longer useful because their child was bored, or they were destroying the furniture. So the least we can do for them, if we want to be considered human beings, is to try to help them as much as we can and make their time on earth as pleasant as possible; a life that we humans have made every effort to shorten. At least let’s make it more bearable for them.
Every neighborhood kitten or puppy will be so happy with any morsels found next to the garbage bin. Don’t dispose of food in plastic bags or throw milk which has expired down the drain. Put food in a piece of aluminum foil and milk in a paper cup or other container and leave these next to a garbage bin at night. If you wait a bit, you can be sure of seeing some happy little faces. You can also choose places to leave some containers with water. For us it’s so easy to go to the kitchen to quench our thirst. Homeless animals on the street don’t have this luxury because some fellow human beings have denied them this right.
Let’s not allow this barbarism to continue and help these living creatures as much as and whenever we can. The smallest thing we do has great consequences for our small friends. The next time you come across such a little life, look into its eyes and ask yourself if it isn’t truly worth making this small effort.



Anastasia Giagopoulou



Βοηθήστε τα αδέσποτα


Όλοι έχουμε στεναχωρηθεί με κάποια γλυκιά αδέσποτη φατσούλα που μας κοιτά παραπονεμένα ζητώντας ένα χάδι ή ένα χαμόγελο από καρδιάς. Την καταλαβαίνουν την αγάπη μας. Τη νιώθουν ακόμη κι όταν δεν τα αγγίζουμε από φόβο μην κολλήσουμε κάποιο μικρόβιο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εμείς οι «καθαροί» τα φέραμε σ’ αυτήν την κατάσταση. Κάποια «εξέχοντα» άτομα του κοινωνικού συνόλου σε ένα «ξέσπασμα πολιτισμού» τα πέταξαν σε κάποιο κάδο ή δρόμο αβοήθητα, αδιαφορώντας για την «τύχη» τους. Δεν τους ήταν πια χρήσιμα γιατί το παιδί τους είχε βαρεθεί, επιπλέον χαλούσαν και τα έπιπλα. Άρα, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτά, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, είναι να προσπαθήσουμε να τα βοηθήσουμε όσο μπορούμε και να κάνουμε όσο πιο «ευχάριστη» γίνεται τη διαμονή τους σ’ αυτήν τη ζωή. Μια ζωή που εμείς οι άνθρωποι κάναμε ό, τι μπορούσαμε για να είναι πιο σύντομη. Ας είναι τουλάχιστον πιο εύκολη.
Κάθε γατάκι ή σκυλάκι της γειτονιάς σας θα χαρεί με τις λιχουδιές που θα βρει δίπλα στον κάδο. Μην πετάτε τα αποφάγια στη σακούλα σκουπιδιών και μη χύνετε το γάλα που έχει λήξει στο νεροχύτη. Βάλτε το φαγητό σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο και το γάλα σε ένα μπολάκι μίας χρήσης ή σε κάποιο αυτοσχέδιο δοχείο και αφήστε τα το βράδυ δίπλα από κάποιον κάδο της γειτονιάς σας. Αν περιμένετε λίγο, σίγουρα θα δείτε μερικές χαρούμενες φάτσες. Επίσης, μπορείτε να έχετε δοχεία με νερό σε κάποια σημεία της επιλογής σας. Για μας είναι πολύ εύκολο να πάμε μέχρι την κουζίνα του σπιτιού μας και να ξεδιψάσουμε. Τα ζωάκια του δρόμου δεν έχουν αυτήν την πολυτέλεια γιατί τους τη στέρησε κάποιος συνάνθρωπος μας.
Ας μην αφήσουμε αυτήν τη βαρβαρότητα να συνεχιστεί. Ας βοηθήσουμε αυτά τα πλάσματα όσο και όποτε μπορούμε. Το ελάχιστο που θα κάνουμε είναι το πιο σημαντικό για τους μικρούς μας φίλους. Την επόμενη φορά που θα συναντήσετε ένα τέτοιο πλασματάκι, κοιτάξτε το στα μάτια κι αναρωτηθείτε, αξίζει;



Αναστασία Γιαγκοπούλου


Les animaux S.D.F. ont aussi besoin de notre aide


Nous avons tous été émus, un jour ou l'autre, par un petit minois moustachu quémandant nos caresses ou même seulement un de nos sourires. Ces petites bêtes, chatons ou chiots, peuvent sentir notre amour même si nous évitons de les toucher de peur d’attraper quelque microbe. Des membres de notre milieu propre et «comme il faut» s’en sont débarrassés un beau jour parce qu’il n’amusait plus leurs enfants mais surtout parce qu’un animal d’appartement demande des soins attentifs et qu’ils risquent d’esquinter les meubles. La moindre des choses que nous pouvons faire pour justifier notre qualité d’humains est d’essayer d’adoucir un peu leur vie. Vie que nous avons sciemment rendue précaire et probablement beaucoup plus courte qu’elle devrait être.
De petites gourmandises placées près des bennes de la voirie feront la joie des petits chats ou chiens abandonnés de votre quartier. Ne jetez pas les restes de votre repas, ou ne versez pas dans votre évier le lait dont la date de consommation est dépassée. Le soir, mettez ces petits trésors dans des récipients sans valeur ou même dans du papier alu. Vous verrez bientôt arriver vos joyeux invités. Pensez aussi à l’eau qui leur manque tellement et dont ils ont été privés par des «humains» comme nous. Aidons ces petits êtres chaque fois que nous le pouvons.
Le moindre de nos gestes peut être vital pour nos amis quadrupèdes. La prochaine fois que vous en rencontrez un. Regardez le dans les yeux et demandez-vous s’il mérite vraiment son état actuel.



Anastasia Giagopoulou