|
© copyright 2010 www.vandf.gr all rights reserved |
The greatest motion picture night of the year may be over, but not the commentary. For those of you who learned a lot, just a little, or not at all about this years Oscars, the following will fill in a few blanks and give you an idea about Hollywood - or even Bollywood!
The evening went smoothly without upsets, surprises, or unexpected awards. Hugh Jackman demonstrated his song and dance talents, doing his utmost to host these unique awards - unique because this year, every award was hosted by five previous winners in their categories. Notably appearing this year on the Oscar stage were Anthony Hopkins, Michael Douglas, Robert De Niro, Nicole Kidman, Sofia Loren and Shirley MacLaine.
The outstanding winners were a bit more expected. The always compelling Sean Penn deservedly won the Oscar for Best Actor for his role as a gay activist in the film Milk. Kate Winslet finally got to hold the coveted statuette in her own hands, which, as she said, she had dreamt of for eight years. Her performance in The Reader as a Nazi with a shady past, who falls in love with a minor, brought her the Oscar for Best Actress. The Academy picked the muse of Pedro Almodovar, Penelope Cruz, as Best Supporting Actress for her explosive role in Vicky Christina Barcelona. Without a doubt, the most emotional moment of the evening was the award presentation for Best Supporting Actor to the late Heath Ledger, who in The Dark Night portrayed the Joker in a fresher and more inventive light. This award for Best Supporting Actor was accepted by his parents and sister. An important part of the evening was for Slumdog Millionaire which represented India and Bollywood. Aside from Danny Boyle, the British director of Slumdog Millionare, this low budget film won a total of eight Oscars, including Best Picture, Best Director and the Academy Award for Writing Adapted Screenplay, thus proving that great films do not necessarily need to have large budgets.
The great losers of the evening were numerous. Mickey Rourke, for better or worse, lost the award for best Actor. It seems that he didn’t impress the critics by just playing himself. Brad Pitt fatefully succumbed to the leviathan Sean Penn. Anne Hathaway’s performance was striking, as well as that of Angelina Jolie in two noteworthy films, but when not even Meryl Streep, with her 15 Oscar nominations to date, could compete with Kate Winslet, the three lost Oscars which they could have won under any other circumstances.
The evening was not only about winners and losers however. There were injustices; deserving nominations not made, even if worthy: first and foremost, for the film Doubt, which was excellent from start to finish. Even with three nominations, it didn’t manage to win an Academy award. Since the award didn’t go to either Meryl Streep, the outstanding Viola Davis, or Amy Adams, Philip Seymour Hoffman was worthy to hold it, even if for a short time, for his amazing performance as Father Flynn. Another injustice was for Leonardo DiCaprio, who truly shined in the film Revolutionary Road and surely was worthy to be at least nominated. Clint Eastwood’s engaging performance was overlooked at this year's Oscars. Mamma Mia!, during the summer, was also outstanding. Although some said that it was too tepid for an award, it still carries all the elements of first-rate cinematography, directorship, music and scenery, as well as critically acclaimed names like Meryl Streep, Julie Walters and Pierce Brosnan.
In any event, it was a star-studded presentation, perhaps the most luminous in recent years. We all earnestly await next year’s awards and hope that those who were worthy of this dream and didn’t make it this year will get their chance.
and
Panagiotis L. Stamatelos
Μπορεί η μεγαλύτερη κινηματογραφική βραδιά της χρονιάς να τελείωσε, αυτό δε σημαίνει, όμως, ότι τελείωσαν και τα σχόλια. Για όσους, λοιπόν, από εσάς άκουσαν πολλά, για όσους άκουσαν λίγα, αλλά και για όσους δεν άκουσαν τίποτα για τα φετινά Όσκαρ, τα παρακάτω μπορεί να σας καλύψουν κάποια κενά και να σας προσφέρουν μια ιδέα Χόλιγουντ – ή ακόμη και Μπόλιγουντ!
Η βραδιά κύλησε ομαλά, χωρίς ανατροπές, εκπλήξεις και μη αναμενόμενες απονομές. Ο Χιου Τζάκμαν ξετύλιξε το ταλέντο του στο χορό και το τραγούδι, κάνοντας τα πάντα για την ξεχωριστή αυτή απονομή. Ξεχωριστή γιατί από φέτος, την ώρα της κάθε απονομής, θα εμφανίζονται επί σκηνής πέντε από τους ήδη βραβευμένους προηγούμενων ετών στις εκάστοτε κατηγορίες. Ενδεικτικά, φέτος εμφανίστηκαν στη σκηνή των Όσκαρ οι Άντονι Χόπκινς, Μάικλ Ντάγκλας, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Νικόλ Κίντμαν, Σοφία Λόρεν και Σίρλεϊ Μακλέιν.
Οι μεγάλοι νικητές ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενοι. Ο συγκλονιστικός –όπως πάντα, άλλωστε- Σον Πεν κέρδισε επάξια το 'Οσκαρ Α' Αντρικού ρόλου για την ερμηνεία του ως γκέι ακτιβιστής στην ταινία Milk. Η Κέιτ Γουίνσλετ κατάφερε επιτέλους να κρατήσει στα χέρια της το πολυπόθητο αγαλματάκι, το οποίο, όπως η ίδια ανακοίνωσε, το ονειρευόταν από οχτώ χρονών. Ο ρόλος της στα Σφραγισμένα Χείλη ως ναζίστρια με σκοτεινό παρελθόν, που ερωτεύεται έναν ανήλικο, της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου ρόλου. Τη μούσα του Αλμοδοβάρ, Πενέλοπε Κρουζ, αποφάσισε να επιβραβεύσει η Ακαδημία για την εκρηκτική παρουσία της στο έργο Vicky Christina Barcelona με το Όσκαρ Β' Γυναικείου ρόλου. Αναμφίβολα η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς ήταν η μετά θάνατον βράβευση του Χιθ Λέτζερ, ο οποίος στην ταινία Μπάτμαν: Ο Σκοτεινός Ιππότης προσέγγισε το χαρακτήρα του Τζόκερ με μια πιο φρέσκια και ανατρεπτική ματιά. Το Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου παρέλαβαν οι γονείς και η αδερφή του. Σημαντικό κομμάτι, όμως, της βραδιάς ήταν το Slumdog Millionaire, το οποίο εκπροσωπούσε ολόκληρη την Ινδία και το θεσμό του Μπόλιγουντ. Πέρα, λοιπόν, από τον Βρετανό σκηνοθέτη του Slumdog Millionare, Ντάνι Μπόιλ, αυτή η ταινία χαμηλού κόστους κέρδισε συνολικά 8 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου, αποδεικνύοντας ότι οι καλές ταινίες δε θέλουν απαραίτητα και πολλά λεφτά.
Μεγάλοι ηττημένοι της βραδιάς ήταν αρκετοί. Ο Μίκι Ρουρκ, δυστυχώς ή ευτυχώς, έχασε το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου, ο οποίος, απ' ό,τι φαίνεται, δε συγκίνησε τους κριτές παίζοντας απλώς τον εαυτό του. Άτυχος ο Μπραντ Πιτ, ο οποίος έπεσε πάνω στο μεγαθήριο Σον Πεν. Αξιοσημείωτη η ερμηνεία της Αν Χάθαγουεϊ και της Αντζελίνα Τζολί σε δύο ταινίες που ακούστηκαν φέτος, αλλά, όταν ούτε η Μέριλ Στριπ των 15 –μέχρι σήμερα- υποψηφιοτήτων για Όσκαρ κατάφερε να ξεπεράσει την Κέιτ Γουίσλετ, και οι τρεις τους έχασαν ένα Όσκαρ, που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να είχαν κερδίσει.
Η βραδιά, όμως, δεν είχε μόνο νικητές και ηττημένους. Υπήρχαν και οι μεγάλοι αδικημένοι. Υποψηφιότητες που δεν υπήρχαν πουθενά, αν και το άξιζαν. Πρώτο και καλύτερο το έργο Αμφιβολία, το οποίο ήταν απολαυστικό από την αρχή ως το τέλος του. Αν και είχε τρεις υποψηφιότητες, δεν κατάφερε να βραβευτεί, άξιζε, όμως, να πάρει έστω και ένα Όσκαρ. Εφόσον, λοιπόν, αυτό το βραβείο σήμερα δεν ανήκει ούτε στη Μέριλ Στρηπ, αλλά ούτε και στις εξαιρετικές Βιόλα Ντέιβις και Άμι Άνταμς, άξιζε ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν να το κρατήσει στα χέρια του έστω και για λίγο, για την καταπληκτική ερμηνεία του ως πατέρας Φλιν. Ένας ακόμη αδικημένος είναι ο Λεονάρντο Ντικάπριο, ο οποίος πραγματικά έλαμψε μέσα από την ταινία Ο Δρόμος Της Επανάστασης και σίγουρα θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον υποψήφιος. Ενδιαφέρουσα είναι, επίσης, η ερμηνεία του Κλιντ Ίστγουντ, κι όμως δεν ήταν παρούσα στα Όσκαρ. Άξιο, ακόμη, λόγου είναι και το καλοκαιρινό Mamma Mia!. Αν και κάποιοι είπαν ότι ήταν πολύ χλιαρό για βράβευση, δεν παύει να συνδυάζει τα στοιχεία της καλής φωτογραφίας, της σκηνοθεσίας, της μουσικής, των σκηνικών αλλά και της υποκριτικής από ονόματα όπως Μέριλ Στριπ, Τζούλι Γουόλτερς και Πιρς Μπρόσναν.
Όπως και να 'χει το πράγμα, ήταν μια πολύ λαμπερή απονομή, ίσως η πιο λαμπερή των τελευταίων ετών. Ανυπομονούμε όλοι για την επόμενη και ευχόμαστε να δικαιωθούν όσοι φέτος δεν τα κατάφεραν, αλλά άξιζαν να ζήσουν το όνειρο.
και
Παναγιώτης Λ. Σταματέλος