ritsos

Text Box: 100 YEARS SINCE THE BIRTH OF YIANNIS RITSOS Translatum honours this great Hellenic poet. Click here for more information

Content appearing on this page is provided through the generous courtesy of www.translatum.gr and is subject to any and all applicable copyrights.

Text Box: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ Το Translatum τιμά τον μεγάλο αυτόν Έλληνα ποιητή. Για περισσότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ

Poems - Ποιήματα

“Yiannis Ritsos was born in Monemvasia on May 14, 1909. He went to school at Gythion, a town by the Laconian Gulf and then moved to Athens in 1925. He worked as a typist and copyist at a notary’s office. In 1926, he was admitted to “Sotiria” hospital where he stayed for 3 years due to tuberculosis, after which, he worked as an actor and dancer. He joined “Protopori” (Pioneers), a leftist cultural movement, and started working with the “Rizospastis” newspaper in 1933. In 1936, the dictatorship of Metaxas ordered the confiscation and burning of the latest copies of the “Epitafios” collection at the Temple of Olympian Zeus, along with books of other authors. During the German occupation, he stayed in Athens and, in 1944, went to Kozani, to work with the “Folk Theatre of Macedonia”. From 1948 to 1952, he lived in exile (in the islands of Lemnos, Makronissos and Aghios Efstratios). In 1967, he was exiled to Giaros and Leros; he was then held in isolation at Karlovasi, Samos. These transfers led to a mass protest of intellectuals all over Greece.
He was nominated seven times for the Nobel Prize in Literature and was awarded the Lenin Peace Prize in 1977. In 1975, the Aristotle University of Thessaloniki nominated him an honorary professor. He first appeared in literature as a student in 1921, when some of his poems were published in “Diaplasis ton paidon” (Children’s guidance) magazine, by Gr. Xenopoulos. Some of his poems and prose were also published in the philological annex of the Great Hellenic Encyclopedia (Pyrsos publishers) during 1927-1928. He had his first free-verse poems published in “Nea Grammata” (New letters) magazine in 1936 under the pen name K. Eleftheriou. From 1957 to 1976, he translated a large number of non-Greek poems. He died in Athens on November 11, 1990”.

«Γεννήθηκε στη Μονεμβασιά στις 14 Μαΐου 1909. Πήγε σχολείο στο Γύθειο και το 1925 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως δακτυλογράφος και αντιγραφέας σε συμβολαιογραφείο. Το 1926 έπαθε φυματίωση και έμεινε 3 χρόνια στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Στη συνέχεια δούλεψε ως ηθοποιός και χορευτής. Το 1933 προσχώρησε στο πολιτιστικό κίνημα της Αριστεράς «Πρωτοπόροι» και το 1934 άρχισε να συνεργάζεται με την εφημερίδα «Ριζοσπάστης». Το 1936 η δικτατορία Μεταξά διέταξε να κατασχεθούν και να καούν τα τελευταία αντίγραφα της συλλογής «Επιτάφιος» στους στύλους του Ολυμπίου Διός μαζί με βιβλία άλλων συγγραφέων. Πέρασε την κατοχή στην Αθήνα και το 1944 ανέβηκε στην Κοζάνη ως συνεργάτης στο «Λαϊκό θέατρο Μακεδονίας». Από το 1948 ως το 1952 έζησε στην εξορία (στη Λήμνο, τη Μακρόνησο και τον Άγιο Ευστράτιο). Το 1967 εξορίστηκε στη Γυάρο και τη Λέρο και μετά τέθηκε σε απομόνωση στο Καρλόβασι της Σάμου. Οι εκτοπίσεις του προκάλεσαν την ομαδική διαμαρτυρία ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών από όλη την υφήλιο. Προτάθηκε 7 φορές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και του απονεμήθηκε το βραβείο Λένιν το 1977. Το 1975 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Α.Π.Θ. Εμφανίστηκε στα γράμματα ως μαθητής το 1921 με ποιήματα στο περιοδικό του Γρ. Ξενόπουλου «Η διάπλασις των παίδων» και με ποιήματα και πεζογραφήματα στο φιλολογικό παράρτημα της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας (εκδ. Πυρσός) το διάστημα 1927-1928. Δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα σε ελεύθερο στίχο στο περιοδικό «Νέα Γράμματα» το 1936 με το ψευδώνυμο Κ. Ελευθερίου. Από το 1957 ως το 1976 μετέφρασε μια σειρά γραπτών ξένων ποιητών. Πέθανε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 1990».