Text Box: pause4paws

© copyright 2011 www.vandf.gr all rights reserved


How Subtitling can save…your Parrot


I’ve loved parrots from a young age and as an only child, it always made me happy to have at least one for company, but lately I've lost one every year for reasons unknown to me. The first died before I could get it to a doctor. The second, as a result of my own neglect in finding a good doctor (and I’ll have that remorse in my heart forever); for the third, I decided that I would save it no matter what. I found a first-rate avian veterinarian who prescribed two medications. If you didn’t know, many of our own medications are used for these little friends as well. An example is salospir which is given to treat pain.
I worked with my little friend and the doctor told me to give the medication for 10 days and it would perhaps live. For the following month, it really seemed to be getting better, but finally, it didn't work. I wondered if perhaps I should have given the medicine for longer and not the 10 days that the doctor said. I was also perplexed because he never told me what my parrot had, so I couldn’t investigate any alternative therapy. A description of symptoms was not enough for someone to be able to help. After some time, my adored lovebird started showing the same symptoms and here is where my work as a subtitleist comes into play and Dr. House, who I will be grateful to forever.
This past July, my work involved subtitling for a number of episodes. In one of these, psittacosis is mentioned, (ψιττακός [”psittacos”] is Greek for parrot), a parrot disease which his patient had, since it can be transmitted to humans as well. And Dr. House describes this analytically and tells us which medications are used in its therapy. Suddenly I realized that this was the illness from which all my dear birds had died! My instincts were sadly confirmed. I should have continued giving the medications for longer than 10 days. Fortunately, I had kept the packaging from the medicines and seeing that they indeed did contain the necessary therapeutic substances, got a new supply and started treating my lovebird. After a bit, my little bird's health was restored, except for a little itching left over as a “reminder” of a disease which is fatal for birds and even humans if they are left untreated.
Thank you Dr. House!

Katerina Siomou


Πώς ο υποτιτλισμός μπορεί να σώσει… τον παπαγάλο σου


Από μικρή έχω αδυναμία στα παπαγαλάκια. Καθώς είμαι μοναχοπαίδι, πάντα ήταν μεγάλη η χαρά μου να έχω τουλάχιστον ένα για παρέα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, «έχανα» έναν από τους συντρόφους μου κάθε χρόνο από άγνωστη -κατ’ εμέ- αιτία.
Το πρώτο παπαγαλάκι πέθανε πριν προλάβω να το πάω σε γιατρό. Το δεύτερο από καθαρά δική μου αμέλεια που δεν μπόρεσα να βρω καλό πτηνίατρο (και θα το έχω βάρος στην ψυχή μου για πάντα), το τρίτο , όμως, έλεγα πως ό,τι και να γίνει θα το σώσω.
Βρήκα έναν πολύ καλό πτηνίατρο, πήγα και μου έδωσε δύο φαρμακάκια. Κι αν δεν το ξέρετε, πολλά δικά μας φάρμακα θεραπεύουν και αυτά τα μικρά πλασματάκια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σαλοσπίρη που τους χορηγείται ως παυσίπονο.
Το πάλεψα με το μικρούλι μου, ο γιατρός μού είχε πει να του δώσω τα φάρμακα για 10 μέρες κι ίσως το σώσουμε. Για τον επόμενο μήνα, όντως φάνηκε ότι ο φτερωτός μου φίλος είχε αρχίσει να ανακάμπτει. Το μοιραίο, εντούτοις, δεν το απέφυγα. Και συνέχιζα να αναρωτιέμαι μήπως έπρεπε να του τα δίνω εσαεί κι όχι για 10 μέρες όπως είχε πει ο γιατρός. Επίσης, δεν μου άρεσε καθόλου το γεγονός ότι δεν μού είπε ποτέ από τι έπασχε το παπαγαλάκι μου, οπότε δεν ήξερα ποια εναλλακτική θεραπεία να αναζητήσω. Η περιγραφή των συμπτωμάτων δεν ήταν αρκετή για να με βοηθήσουν άλλοι ζωόφιλοι. Μετά από λίγο καιρό, άρχισε να εμφανίζει τα ίδια συμπτώματα και το αγαπημένο μου αγαπορνίθι.
Κι εδώ έρχεται ο υποτιτλισμός κι ο δρ. House που θα του χρωστώ ευγνωμοσύνη για πάντα. Τον περασμένο Ιούλιο είχα αναλάβει τον υποτιτλισμό αρκετών επεισοδίων του δρ. House. Σε ένα από αυτά αναφέρεται η ψιττάκωση (ψιττακός στα αρχαία ελληνικά είναι ο παπαγάλος), ασθένεια των παπαγάλων, την οποία είχε ένας ασθενής, αφού μεταδίδεται και στον άνθρωπο.
Κι αρχίζει να μιλά τόσο αναλυτικά γι’ αυτήν ο δρ. House και να αναφέρει ποιες ουσίες τη θεραπεύουν ώστε αμέσως συνειδητοποίησα ότι από αυτήν έπασχαν όσα πουλάκια είχα «χάσει». Μετά λύπης μου, εκ των υστέρων, ανακάλυψα ότι το ένστικτό μου ήταν σωστό. Θα έπρεπε να είχα συνεχίσει τη χορήγηση των φαρμάκων στο πουλάκι που «έχασα» και μετά το πέρας των 10 ημερών.
Για καλή μου τύχη είχα κρατήσει τις συσκευασίες των φαρμάκων, είδα ότι όντως περιείχαν τις ουσίες που τη θεραπεύουν, κι αφού εφοδιάστηκα με νέα φάρμακα, άρχισα να τα χορηγώ στο αγαπορνίθι μου. Μέσα σε λίγο καιρό, το πτηνούλι μου βρήκε τον παλιό καλό εαυτό του και του έχει μείνει μόνο λίγη φαγούρα ως «ενθύμιο» μιας πάθησης που είναι πάντοτε θανατηφόρα για τα πουλιά, αλλά και για τον άνθρωπο , αν δεν την εντοπίσει έγκαιρα ο γιατρός.
Σε ευχαριστώ, δρα House!

Κατερίνα Σιώμου


Comment le sous-titrage peut sauver votre perruche


Depuis ma plus tendre enfance j’ai toujours eu un faible pour les perruches. Etant fille unique leur compagnie était pour moi un vrai bonheur et depuis j’en ai toujours eu.
Malheureusement dernièrement j’en perdais un chaque année pour des raisons qui me semblaient mystérieuses. La première est morte, la pauvre, avant d’arriver chez le véto. La seconde a succombé à cause de ma propre négligence (j'en garde toujours des remords), et du retard à trouver un vétérinaire aviaire. Quand le troisième a montré les premiers signes de mauvaise santé, j’étais décidée à la sauver coûte que coûte. Un ornithologue, finalement trouvé, m’a prescrit deux médicaments. Si vous ne le saviez pas, sachez que beaucoup de médicaments pour humains conviennent également aux animaux et même à de tout petits êtres comme des perruches. L’exemple type en est le salospir qui peut leur être administré comme analgésique.
Je me suis battue avec ma petite protégée et j’ai suivi la prescription du véto de continuer le traitement pendent 10 jours dans l’espoir de la sauver. Durant le mois suivant elle semblait en effet aller beaucoup mieux. Malheureusement cela n’a pas duré et je l’ai également perdue. Je me suis demandée si je n’aurais pas du continuer le traitement de façon permanente et non pour une durée de 10 jours seulement. De plus j’en voulais a l’ornithologue de ne pas m’avoir dit le nom de la maladie, ce qui m’empêchait de rechercher une thérapie alternative. La seule description des symptômes ne suffisait pas non plus pour obtenir l’aide d’autres amis des bêtes mieux informées que moi. Sur ces entrefaites, ma préférée, une perruche inséparable, à mon grand désespoir à présenté les symptômes que j’avais commencé à connaître.
C’est alors que le sous-titrage et Dr. House (à qui je dois reconnaissance à vie) sont entrés en jeu. En Juillet dernier, je me suis vue confier professionnellement le sous-titrage de nombreux épisodes de cette série. Dans l’un d'eux, ce bon docteur mentionne la psittacose («ψιττακός», mot grec pour perroquet), maladie des perroquets, transmissible à l'homme, dont souffrait un de ses patients. Le Dr House décrivait la maladie en détail ainsi que les substances qui la soignent. J’ai tout de suite réalisé qu’il s’agissait bien de la maladie qui avait tué mes perruches et que l'intuition tardive que j'avais eue du fait qu'il aurait fallu continuer le traitement, était correcte. Je me suis assurée que les médicaments prescrits étaient bien ceux qu’il fallait et j’ai commencé à les administrer à mon inséparable qui a immédiatement retrouvé sa bonne santé. Evidemment cette fois-ci je continue le traitement. Maintenant il ne lui reste plus qu’une légère démangeaison, souvenir d’une maladie, qui non soignée convenablement est toujours fatale à nos amis les oiseaux ainsi qu’à l’homme si elle n’est pas dépistée et soignée à temps.
Merci Dr. House!

Katerina Siomou